
چقدر سخته تو چشای کسی که تمام عشقت و ازت
دزدید وبه جاش یه زخم همیشگی رو،رو قلبت هدیده
داد،زل بزنی وبه جای اینکه لبریز کینه و نفرت شی ،
حس کنی که هنوزم دوستش داری ...
چقدر سخته دلت بخواد،سرت وباز به دیواری تکیه بده
که یه بار زیر آوار غرور همه وجودت له شده...
چقدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی
اما وقتی دیدیش هیچ چیزی جز سلام نتونی بگی...
چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک
گونه هاتو خیس کنه،اما مجبور باشی بخندی تا
نفهمه که هنوز دوسش داری...
چقدر سخته گل آرزوهاتو،تو باغ دیگه ای ببینی و
هزار بار تو خودت بشکنی واونوقت آروم زیرلب بگی
گل من باغچه نو مبارک...